Дочь Изнанки

{"root":{"children":[{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"ПРОЛОГ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"center","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"center","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"24 июня 2009 года Стоял погожий светлый день. Кто-то торопился на работу, кто-то сидел дома, дети играли на улице и радовались летнему солнцу. Игорь шёл по улице в приподнятом настроении, разглядывая яркие витрины магазинов. Мимо проходили десятки людей — кто-то неспешно прогуливался, кто-то бежал на автобус. Он ухмылялся, поправляя новые инновационные очки от дальтонизма, которые наконец позволили ему увидеть мир во всех красках.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"- «Ого, трава действительно зелёная…» — пробормотал он, щурясь от яркости мира вокруг.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"25 июня ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"Игорь зашёл к Егору в лабораторию. Тот сидел за чертежами, окружённый приборами.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"- «Слушай, а почему у тебя тут все провода красные? Это не опасно?» -пошутил Игорь, тыча пальцем в схему.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"- «Это не провода, это маркер, дурак» - буркнул Егор. - «И вообще, не мешай пожалуйста, я тут работаю над очень важным проектом...»","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" За окном вечернее небо переливалось оранжевым и розовым.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"26 июня","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"Люди в парке фотографировали клумбы с цветами. Девушка в кафе спорила с бариста: «Мне нужны РОЗОВЫЕ пирожные, а не кораловые!»","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"Игорь купил сочной, красной клубники и отнёс Егору. Тот ковырялся в деталях, но отвлёкся на угощение. Откусив спелую ягоду, губы и пальцы парня окрасились ярким соком. Они не знали, что это последний день, когда за окном всё ещё играют краски.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"27 июня. Ночь. 00:00:00","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"В маленьком бетонном доме у реки что-то громыхнуло и вспыхнул ярчайший свет.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"На улице погасли фонари.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"В небе исчезли звёзды. А потом... Игорь проснулся от вопля за окном. Он потянулся к очкам и замер. Мир был чёрно-белым. Прямо как в кино, без цветов, только оттенки серого. Он выбежал на улицу. Люди тыкали пальцами в небо, трогали лица друг друга, плакали.","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":"- «Это глюк?»— прошептал он. Но нет. Телевизор в витрине показывал одно и то же: «Экстренный выпуск. По всему миру зафиксирована аномалия — цвета исчезли. Учёные не могут...» За кадром кто-то кричал. Игорь сорвал очки. Но ничего не изменилось...","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"left","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[{"detail":0,"format":0,"mode":"normal","style":"","text":" ","type":"text","version":1}],"direction":null,"format":"justify","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""},{"children":[],"direction":null,"format":"center","indent":0,"type":"paragraph","version":1,"textFormat":0,"textStyle":""}],"direction":null,"format":"","indent":0,"type":"root","version":1}}